фл. 1. Бир ҳўплам, ҳўплам-ҳўплам оғизга олмоқ.
Норбой ярим коса шўрвани остонада тик турганча ҳўплаб ичди. — Ёшлик
Сидиқжоннинг ёнида ўтирган киши ҳўплаган чойни пуркаб юборди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
уградан бир қошиқ ҳўплаган эди, қалқиб кетиб, қаттиқ ўқчиди. — Н. Аминов, Тилло табассумлар
2. кўчма Ўзига олиб (ютиб) ёʻқ қилмоқ.
Пахтанинг фойдасини Ҳўплаб турар фермамиз, Чорванинг кам-кўстини Бозордан сотволамиз. — Муштум
Ҳафта ўтди, кун ўтди, Қаторлашиб анча ой. Жўш уриб, қирғоғини Ҳўплар эди телба сой. — Ғайратий
Ўртоқ Рустамов, айш-ишрат анча пулни ҳўпласа керак? — Муштум