фл. 1. Сўзни бўғинларга, айрим қисмларга бўлиб талаффуз қилмоқ.
Баҳодир китобдан “она”, ота, опа сўзларини ҳижжалаб ўқий бошлади. — Ж. Шарипов, Хоразм
Нодир билан Омил Раҳималарнинг ёруғ деразаси олдига бориб, она-бола Алифбе китобини ҳижжалаб ўқишаётганини кўришди. — С. Юсупов, Кутилмаган хазина
2. кўчма Синчиклаб ўрганмоқ, бирма-бир кўздан ўтказмоқ.
Уч марта ҳижжалаб чиқиб, калаванинг учини тополмай гарангман. — Т. Алимов, Ишқилиб, ўқимаган бўлсин-да!
Уни [вакилни] обектма-обект бошлаб юраркан, ҳар рақамга ёпишиб ҳижжалай бериши сил қилиб юборди. — А. Мухтор, Туғилиш