от 1. дин. Ҳаром, шариатда ман қилинган овқатларни истеъмол қиладиган.
Ҳаромхўр киши.
2. кўчма айн. Ҳаромтомоқ.
Нафси ёмон, ҳаромхўр, меҳнатни севмас, унга Текин таом, текин пул, айш-у таралла бўлса. — Уйғун
Бировнинг дўпписини бировга кийгизиб кун кўрувчи бунақа ҳаромхўрлар бозорда кезиб юришаркан. — Муштум
3. Ўлимтикларни еювчи (қушлар ҳақида).
Жилғанинг устида бир гала қорақуш ва калхатлар гир айланиб учиб юрарди. Отряд отларнинг бошини тортиб, ҳаромхўр қушларни томоша қилди. — П. Турсун, Ўқитувчи