ot 1. Emadigan, koʻkrakdan ajratilmagan, odatda bir yoshgacha boʻlgan bola; chaqaloq.
Oilada tugʻilsa goʻdak, Unga suyib qoʻyarlar ism. — A. Oripov
Esli bolalar ham koʻrinmaydi. Goʻdaklar esa beshikda, daraxtlar orasidagi belanchaklarda uxlab yotishadi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. Voyaga yetmagan, ona suti ogʻzidan ketmagan bola, yosh bola.
Musulmonqul oʻzini mingboshi eʼlon qilib, aqlsiz bir goʻdakni xon koʻtarib, el yelkasiga mindi. — A. Qodiriy, Utgan kunlar
Oʻqituvchi yolgʻiz bilim bermaydi. U goʻdakni odam qiladi. — N. Safarov, Olovli izlar
3. koʻchma Yetarli turmush tajribasiga ega boʻlmagan, xom, gʻoʻr odam.
Baring goʻdak, hali nodon bolasan, Har ish qilsang ham, bitmagan, chalasan. — Ravshan
Dildor Aʼzamjonni koʻrdi-yu, Nizomjon koʻziga bir yosh bola, goʻdak boʻlib koʻrindi-qoʻydi. — S. Ahmad, Ufq