Қидирув

сфт. 1. Гапга уста, чечан; топиб гапирадиган, тили бурро.

Ҳайдар азалдан гапдон бўлса ҳам, шу чоғ, шу ерда ҳаяжондан соқов эди. — И. Раҳим, Ихлос

2. салб. Маҳмадона, ўйламасдан гапирадиган.

Тупугини эплолмаган одам экан десам, гапдон чиқиб қолди-ку. Мана шундақалар кишининг сирини дўмбира қилиб чалади-да, эҳтиёт бўлиш керак. — А. Муҳиддин, Қитмир

от 1. Сўзга чечанлик, гапга усталик.

— Гапдонликка келганда, Бозорбой ҳам сен билан мени бир чўқишда қочиради, — деди Олахўжа. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. Қуруқ сўзлаш билан овора бўлишлик, маҳмадоналик.

Мусобақа юзакичилик, гапдонлик, вайсақилик, кўзбўямачиликдан йироқ бўлиши керак. — Газетадан