ot 1. tar. Toʻqmoq shaklidagi harbiy qurol; shashpar.
Sherzod oʻrnidan turib, sherning boshiga yana bir gurzi urdi. — Ertaklar
Usta Turdiali nimadir demoqchi edi, boshiga gurzi tushib, yana tariqday sochildi. — A. Qahhor, Qabrdan tovush
2. Katta ogʻir toʻqmoq.
Gʻulomjonning gurzisi asov tosh ustiga dahshat bilan urilganda, butun togʻ titrar, ungur ichi gumburlab ketar edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha