По запросу «GURUR» — результатов: 13
Onur, şeref.GʻURUR, SHARAF
sft. 1. Gʻururlanish hissi kuchli, gʻururi baland.
Gʻururli yigit.
2. Kibr-havoli; takabbur.
Ahmad maxdum aslida kibrli va gʻururli odam. — S. Ayniy, Esdaliklar
arlılıq, namıslılıq
ar-namıs penen
sft. Gʻururi yoʻq.
fl. 1. Mamnunlik, faxr hissini tuymoq; faxrlanmoq.
Bemorlar erining qoʻlidan shifo topganidan benihoya gʻururlanardi. — S. Zunnunova, Koʻk chiroqlar
Vatandoshlarimiz bilan suhbatlashar ekanman, ularning tantiligi, zukkoligidan gʻururlandim. — Yoshlik
Elmurod bu ishga ozmi-koʻpmi oʻz mehnati singganini oʻylab, oʻzidan oʻzi gʻururlandi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
2. Magʻrurlik, kibr hissini tuymoq, shunday holatda boʻlmoq; kibrlanmoq.
Ergash dunyoda shunday ajoyib narsaning borligini Xolmuroddan koʻra yaxshiroq bilganidan gʻururlanayotgan koʻrinar edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Parpixoʻja yogʻchi poyloqchilik, chaqimchilik ishining muvaffaqiyatlaridan gʻururlanib toʻplagan maʼlumotini soʻzlab berarkan, ellikboshi uni toʻxtatdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
KIVANÇ, GURUR, İFTİHAR Мамнунлик ҳисси, ғурур.
ONUR, GURUR, NEFİS Кишининг ўз назаридаги қадр-қиммати, обрў-эътибори.
GURUR, KIVANÇ, İFTİHAR 1.Инсоннинг ўз қадр-қимматини билиш, уни ҳурмат қилиш ҳисси; иззат-нафс. 2.Инсоннинг бирор нарсадан мамнун бўлиб фахрланиш ҳисси; фахр, ифтихор.
ОБРЎ, ШОН-ШАРАФ, ИЗЗАТ-НАФС 1.İnsanın kendine karşı duyduğu saygı, öz saygı, haysiyet, izzetinefis 2.Başkalarının gösterdiği saygının dayandığı kişisel değer, gurur, şere
