от 1. поет. 1 Гулзор, гулбоғ, чаманзор.
Оҳ, ажиб гулшанда ҳам бўлмаса дейсан тикан, Одам-ку бу — одамзод, бетимсол буюк, кабир. — А. Орипов
Шералихон гулшан боғининг деворини ёқалаб, деворнинг тушлигига етди. — Эрали ва Шерали
2. кўчма Гуллаган, яшнаган ер, обод ўлка, мамлакат; гулистон.
Томоша қилгали Тошкентнинг эли, Шу вақтда бўлибди шаҳарлар гули. Бир-биридан зиёд зебо манзили, Бу гулшанда мен ҳам тургаш келдим. Эргаш шоир. [Холисхон Тожибойга:]
Қани, сўраганнинг айби ёʻқ, кўзимга ўтдек кўринасиз, қайса гулшаннинг гулисиз? Ҳамза, — Паранжи сирлари
3. Гулшан (хотин-қизлар исми).