sft. 1. Gʻururlanish hissi kuchli, gʻururi baland.
Gʻururli yigit.
2. Kibr-havoli; takabbur.
Ahmad maxdum aslida kibrli va gʻururli odam. — S. Ayniy, Esdaliklar
По запросу «Gʻururli» — результатов: 8
sft. 1. Gʻururlanish hissi kuchli, gʻururi baland.
Gʻururli yigit.
2. Kibr-havoli; takabbur.
Ahmad maxdum aslida kibrli va gʻururli odam. — S. Ayniy, Esdaliklar
arlılıq, namıslılıq
Гордость приводит к горести.
kekkaygan, gʻururli, takabbur, dimogʻdor
1) kekkaygan, gʻururli, kibrli, takabbur, dimogʻdor 2) surbet, bezbet, behayo, uyatsiz
kamtarinlik Kamtarga xos xususiyat, oʻzini yuqori, gʻururli tutmaslik. Kishining kamtarinligi. Kamtarinlik bilan muomala qilmoq. Kamtarinlik va ishchanlik uning asosiy xi
mag‘rurlik Magʻrur boʻlish, magʻrur holat, oʻzini gʻururli tutish. Ularning harakatidagi ishonch va xotirjamlik xotinga gʻoliblarning magʻrurligi boʻlib koʻrindi. Shuhrat
mag‘rur Oʻz qadr-qimmati, gʻururini saqlagan; gʻururli. Qosimbek yalt etib Avazga boqdi. Unga yigitning oʻzini erkin, hatto jinday magʻrur tutishi yoqdi. S. Siyoyev, Avaz