от 1. Ҳали очилмаган, гулбарглари ҳали ёзилмаган гул; ўсимликнинг гул куртаги.
Кечқурун [булбул] гул ғунчасини кўради-ю, ишқида ошиғ-у шайдо бўлиб сайрай беради. — П. Турсун, Ўқитувчи
Қирлардан эсаётган майин шабада ана шу гулларнинг ғунчаларини ёзмоқда. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
Ғунча очилгунча ўтган фурсатни Капалак умрига қиёс этгулик. — Ғ. Ғулом
2. кўчма Бирор ҳодисанинг эндигина бошланаётган пайти, бошланиши.
Шубҳа ичида қизарган муҳаббат ғунчаси висол хабари билан очилаёзгандек эди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
Мураббий бола қалбида ниш ура бошлаган умид ғунчаларининг меҳрибон соҳибидир. — Р. Усмонов, Одобнома