Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 2 словарях
fl. 1. Gʻoʻng-gʻoʻng degan tovush chiqarmoq.
Qovogʻari sekin gʻoʻngʻillab uchib oʻtdi. — P. Qodirov, Erk
Qorongʻilik ichidan kecha qoʻngʻizi gʻoʻngʻillab uchib, oʻzini chiroqqa urdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. koʻchma Tushunib boʻlmaydigan tarzda soʻzlamoq, poʻngʻillamoq, doʻngʻillamoq.
Palmon, xuddi oʻlayotgan kuchukka achinib gapirganday, oʻzicha gʻoʻngʻillar edi. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi
Ahmad Husaynni mudroq bosganda, taqvodor ota gʻoʻngʻillab, qurʼon oʻqishga kirishdi. — Oybek, Nur qidirib