fl. 1. “Gʻiz“ etgan ovoz chiqarmoq, gʻiz etmoq.
Mahkamadagi xonalarga yuzlarcha toshlar gʻizillab uchdi. — Oybek, Navoiy
Oʻq ustiga gʻizillar oʻqlar, Tillar tomoqlarga tiqilar. — E. Rahim.
2. Chaqqon va tez harakat bilan yurmoq, yugurmoq.
Non bitgach, savatni supurgi boylab oʻtirgan bir kishiga omonat tashlab, bozorga gʻizilladi. — Oybek, Tanlangan asarlar
sabri chidamay, eshikka otildi. Zinalardan gʻizillab tushdi. — Shuhrat, Jannat qidirganlar
Shu payt ortimizdan gʻizillab yoʻlovchi avtobus kelib qoldi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik