тақл. с. Ўрдак ёки қарға-қузғунлар товушини билдиради.
Шақиллаб мақтаниш билан алахсиган олаҳакка, сигирнинг думи тегганда, ғақ! этди-ю, ура қочди. — С. Анорбоев, Оқсой
«ҒАҚ» бўйича 21 та натижа
тақл. с. Ўрдак ёки қарға-қузғунлар товушини билдиради.
Шақиллаб мақтаниш билан алахсиган олаҳакка, сигирнинг думи тегганда, ғақ! этди-ю, ура қочди. — С. Анорбоев, Оқсой
Айн. ғақ.
тақл. с. Ғақ ва шунга яқин товушларни билдиради.
Кун ёйилиб, елкани қиздира бошлади. Узоқ-яқиндан ўрдакларнинг ғақ-ғуқи эшитилди. — С. Аҳмад, Уфқ
фл. Ғақ-ғақ этган товуш чиқармоқ.
Холматжон аллақаерда тинимсиз ғақиллаётган ўрдаклар овозига қулоқ соларди. — С. Аҳмад, Уфқ
Ғознинг ғақиллаган товуши кампир ўғлининг қулоғига бориб, дарди бўшашиб, энасига бир сўз деб турган экан. — Алпомиш
фл. Ғақилламоқ феълининг орттирма нисбати.
фл. айн. Ғақилламоқ
ғағ-ғағ айн. Ғақ-ғақ.
ғағилла Ғақ-ғақ деган товуш чиқармоқ. қаердандир ўрдакларнинг ғағиллаши эшитилар эди. А. Қаҳҳор, Асарлар Хайрлашган товушлар. Машина жўнайди. Ғозлар ғаг
қашқалдоқ Сувмошаклар туркумининг қамишзор қўлларда яшайдиган, бошида қашқаси бор бир тури; ўрдакдан кичикроқ ёввойи ов қуши. Тўнғизларнинг бесаранжом хур-х
йилқичи 1 Йилқичилик билан шуғулланувчи, йилқи етиштирувчи. гўштдан бир-икки чимдиб, ўз навбатида, бош йилқичи Сулаймон оқсоқолга яқинроқ суриб қўйди. К.
йилқичи 1 Йилқичилик билан шуғулланувчи, йилқи етиштирувчи. гўштдан бир-икки чимдиб, ўз навбатида, бош йилқичи Сулаймон оқсоқолга яқинроқ суриб қўйди. К.
ғағ айн. Ғақ.
Бу эртакда подшоҳнинг тушига та'бир берган қизи Оина отаси томонидан о'лимга ҳукм қилинади. У чо'лда қолиб, о'тинчи йигит Салом билан учрашади ва биргалик
булутли ҳаво
пайтава
тўда-тўда бўлиб учиб юрадиган қорабовирдан кичикроқ чўл қуши
чўлда ўсадиган ўт
1. бош кепаги, қазғоқ; 2. майда, майда-майда, кичик: қайизгақ жер — майда-майда кесаклари бўлган ер
1. бағбақа; 2. балиқнинг жағи