сфт. 1. Бирор кимса, нарса ёки ғояга астойдил берилган ва улар учун жондан кечишга ҳам тайёр; содиқ.
Меҳнаткаш, фидойи, ҳалол инсонни ўлимидан кейин эъзозлаш тириклар қўлига чироқ тутқазиш билан баравардир. — Саодат
Бизнинг кишилар мард, камтар, фидойи, Саботига айцанг тасанно арзир. — М. Бобоев.
2. Кўнгилли, ўз ихтиёри билан келган аскар.
Ёш Аҳмад янги тузумни мустаҳкамлашга бел боғлаган фидойилар сафига қўшилди. — Газетадан