от 1. Бирор ишнинг бажарилиши ҳақида бериладиган буйруқ, ҳукм, топшириқ; амр.
Фармон бермоқ. Фармон чиқармоқ.
Борники — фармон билан, Ёʻқники — армон билан. — Мақол
У фармон кутиб, хонга юзланди. — С. Сиёев, Ёруғлик
Ўлмас мастон қирқин қизига фармон қилди. — Маликайи айёр
2. Ҳокимият олий органи ёки давлат бошлиғининг қонун кучига эга бўлган буйруғи, фармойиши.
Ўзбекистон Республикаси Президентининг фармони. Ўзбекистон Республикаси Олий Мажлисининг фармони.
- Фармони олий Подшоҳ ёки хон томонидан берилган фармон. Сарой вазири ноилож бош эгиб, фармони олий ҳозирлагани чиқиб кетди. — М. Осим, Карвон ёʻлларида