ot
1.
Yakka tuyoqlilarga mansub, quloqlari uzun, sutemizuvchi, otdan kichik ish hayvoni.
Eshak minganning oyogʻi tinmas. — Maqol
Boboqul ham yuklarini eshagiga ortib boʻlgan edi. — S. Anorboyev, Oqsoy
Qishloq dehqonlari qoʻqon aravalarda, eshak aravalarda oʻrik, tut, terak sarjinlari yuklab bormoqda edilar. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.
2.
koʻchma
Befahm, hech narsaga qiziqmaydigan odam haqida.
Ishqi yoʻq — eshak, dardi yoʻq — kesak. — Maqol
3.
talaffuzda koʻpincha
(eshshak) Shu hayvonga nisbatli haqoratni bildiradi.
4.
Toʻrt yoki koʻp oyoqli uzun skameyka, oʻtirgich.
Mulla Obid javob oʻrniga koʻl siltab, Berdi tatar oʻtirgan yogʻoch eshakning ikkinchi boshiga kelib oʻtiradi. — A. Qodiriy, Obid ketmon
5.
shv.
Chayon.
6.
s. t.
Xarak.
Dutor eshagi.
7.
s. t.
Gimnastika mashqlari uchun belgilangan toʻrt oyoqli uzun, usti charm bilan qoplangan moslama; kozyol.
- Koʻp gap eshakka yuk Ortiqcha gap-soʻzning foydasizligi haqida aytiladigan ibora.