ot 1. Predmetning uchgan, singan, kertilgan, buzilgan, nuragan joyi.
Sanam bogʻ adogʻidagi kemtikdan oshib, egasi koʻchib ketib, huvullab qolgan qoʻshni boqqa tushdi, — Sh. Xolmirzayev, Toʻlqinlar
Darhaqiqat, uning chap qulogʻi kemtik. Oʻq olib ketgan. — S. Ahmad, Hukm
Supa chetidagi oʻchoq-da, qop-qorayib, joʻmragi kemtik qumgʻon qopqoqni koʻtarib, baqir-baqir qaynardi. — Sh. Toshmatov, Erk qushi
2. koʻchma Yetishmaydigan, toʻlmay qolgan joy; yetishmovchilik, kamchilik, nuqson.
Bunaqa ayol bilan umrining oxirigacha yashab boʻladimi? Hayotning nuqul kemtik tomonini koʻradi. — S. Nurov, Narvon
Faqat hisob-kitobingizda emas, ishlaringizda ham chalkashliklar, kemtiklar bor — H. Nazir, Koʻkterak shabadasi