ЭЛАТ ъбир уруғ-қабилага мансуб кишиларъ; ъқабилалар бирлашмасиъ. Бу киши менинг э л а т и м б ў л а д и. □ Ўзбек э л а т и ХИ асрда шаклланган. Бу сўз эл отидан жамлик маъносини ифодаловчи -(ä)т қўшимчаси билан ҳосил қилинган дейилади: эл + äт = элäт (ЭСТЯ, I, 343)
1. Кишиларнинг миллат шаклига келмасдан олдинги тарихий бирлиги
Кўпдир мамлакатда эллар, элатлар, Қадим ва покадим халқлар, мшиатлар. А — Орипов, Йиллар армони
2. Эл, эл-халқ, қабила. . Дорига тортди, деб карвонлар айтди
Қабила бошлиғи Олтиной ўз элатининг тўк, тинч бўлиши учун ҳамиша койғураркан — "Ўзбекистон қўриқлари"
3. Бир жойли ёки бир қабилага, уруққа мансуб кишилар (бир-бирига нисбатан). Бу киши менинг златим
Элатлар махорка ўраб, ҳузур билан торта бошладилар — Ойбек, Қуёш қораймас
Ҳа, элат, ётоққа ҳаммадан илгари кирадиган одатингиз ёʻк эди, нима бўлди? — В. Ғофуров, Вафодор
4. Юрт, диёр; мамлакат. . ■■
Эл севган киши элатга оксоқол бўлади — Мақол
Менўлсам, сеники Жамбил элатим. Ҳарна борим, бари аркон давлатим — "Равшан"
Борсанг, обод бўлар ўсган элатинг, Авж олади зиёда бўп давлатинг — "Муродхон"