sft. 1. Toʻgʻri chiziq boʻylab yoʻnalmagan; qiyshiq, qingʻir.
Egri chiziq. Egri qilich. Egri koʻchadan yursang ham, toʻgʻri yur. — Maqol
Azim tollarning egri shoxlaridagi shokila-shokila popuklar yoʻlovchilarni salqinga chaqira boshladi. — H. Gʻulom, Mashʼal
2. Haqiqatga zid; notoʻgʻri. -
Qiyiq ish qirq yildan keyin ham maʼlum boʻladi, egrisini qoʻyib, toʻgʻrisini gapiravering, — dedi Doʻstmurodov. — Mushtum
Endi toʻgʻri tanqiddan egri xulosa chiqarish odatingizni tashlang. — Oybek, O.v. shabadalar.
Doʻstim, hayotga chuqurroq qarasangiz, toʻgʻri bilan egrini ayira bilasiz — Oybek, Nur qidirib
3. Xatti-harakat, gap-soʻz va shu kabilar jihatdan axloq-odob, qonun-qoida meʼyoriy talablariga zid boʻlgan, shunday ish tutadigan; nomaqbul, nojoʻya, chakki.
Birorta odam savdo sohasida ishlasa, darrov miyalariga egri fikr keladi. — F. Musajonov, Himmat
Egri odam soyasidan ham xavotirlanaverar ekan. — Mushtum
Oʻzi toʻgʻri boʻlmagan odam boshqalarga ham egri koʻz bilan qaraydi. — Gazetadan