sft. 1. Eʼtibori, obroʻsi, nufuzi boʻlgan, soʻzi oʻtadigan; nufuzli, ishonchli, moʻtabar.
Qishloqning eʼtiborli kishilari.
Ashula tugagach, eʼtiborli bir odam kelin bilan kuyovni qutlab, baxt va totuvlik, uvali-juvali boʻlishni tiladi. — Mirmuhsin, Umid
2. Eʼtiborga loyiq; arzirli.
Shayx Hamzaga bir oʻqrayib qaradi-yu, lekin eʼtiborli gap aytishga oʻzida kuch topolmadi. — K. Yashin, Hamza