от 1. Дурнинг сараси; йирик ва тоза инжу.
Гуллар кўпдир бу хилқат аро, Дурдоналар янглиғ сочилган. — А. Исроилов, Биз — дунё одамлари.
Қақир саҳро бугун тўйхона бўлди, Ери — зар, тошлари дурдона бўлди. — Ҳабибий.
2. кўчма Тоза, беғубор, дурдек оппоқ.
Сўзи ширин, тишлари дурдонадир, ёр-ёр. — Қўшиқлар
Дурдона тишинг, лаъли лабинг Ҳам қора холинг, бу ҳусни камолинг. — Ҳабибий
3. кўчма Бебаҳо, қийматли, нодир, қадрли нарса ҳақида.
Сўз — дурдона, уни одамларга гулдаста қилиб тут. — Газетадан
Мана, шундоқ битта афсона, Афсоналар ичра дурдона. — Ойбек, Навоий ва Гули
Дур ичра дурдонам дейман, Ёлғизим, ягонам дейман. — М. Юсуф, Уйқудаги қиз
4. кўчма Чуқур маъноли, мазмунли, қимматли.
Дурдона асар. Дурдона сўзлар.
Куйла, созим, юрагим, шеърим Ҳар бир сатри олмос, дурдона. — Ғайратий
Бобо ибратнамо афсона бошлаб, Сўзи қийматбаҳо дурдона бошлаб — Ҳабибий
5. кўчма Бадиий, маданий, маънавий мерос ҳисобланадиган қимматли асарлар, обидалар.
Йиллар ўтаверди, шоирнинг шеърий дурдоналари насллардан наслларга мерос бўлиб қолаверди. — Н. Сафаров, Оловли излар
Турфа хил моддий ва маънавий дурдоналар билан танишар эканмиз, замин-у замонлар чашмасидан баҳраманд бўламиз. — Газетадан
6. кўчма Экинлардан олинган ҳосил.
Ватан хазинасига 3,5 миллион тоннадан ортиқ дурдона тўқилди. — Газетадан
Ҳар туп ғўза, ҳар ниҳол Дурдонага айланиб, Чаноқлари урди барқ. — Ғайратий
7. Дурдона (хотин-қизлар исми).