sft. 1. Oʻz xotinini birovga qoʻshib beruvchi; qoʻshmachi, dalla.
Sidiqjonning rangi boʻzarib ketdi: — Men dayus emasman! Bunaqa qoʻshmachilik sizlardan keladi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
2. Qattiq soʻkish iborasi.
Oʻh, dayus! Bu pichoq necha gunohsizning yostigʻini quritgan ekan! — A. Qodiriy, Obid ketmon
Uyidan ilon chiqdimi bu dayusning, kallai sahar izgʻib qolibdi? — Tohir. Malik, Ajab dunyo