Qidiruv

ot 1. din. I Tarki dunyo qilgan, goʻshanishinlikka berilgan odam; sufiy.

Damashq shahrida bir karvonsaroyning darvozaxonasida sochlari oqargan baland boʻyli bir darvesh oʻtirar edi. — M. Osim, Ajdodlarimiz qissasi

Banki biror bobom shahanshoh oʻtgan, Balki vujudimda darvesh qoni bor. — A. Oripov, Yillar armoni

Huv tortadi xonaqohning darveshi. — Hasanxon

2. koʻchma Hech narsasi yoʻq, qashshoq, gado.

Zero, xalq shunday bir daryoyi azimki, u toshsa, uning mavjidan na shohning qasri, na darveshning kulbasi qolur. — Oybek, Navoiy

Koʻz ochib yumguncha, darveshning oldida anchagina tanga yigʻildi. — Yoshlik

3. koʻchma Hech narsa bilan ishi yoʻq, oʻtaketgan sodda va sipo odam.

Shoir qiziq xalqda, haqiqiy darvesh boʻladi. — Shukrullo, Saylanma

n 1. dervishness

2. ko'ch. asceticism, austerity, sternness

rvsh. 1. Darveshlarga xos boʻlgan, darveshlarnikiga oʻxshagan; darveshlarcha.

Uning burushqoq mahsisidan boshlab oddiy sallasiga qadar darveshona edi. — Oybek, Navoiy

Gʻaribiy dunyo ishlaridan qoʻl yuvib, Samarqandda darveshona umr kechirardi. — M. Osim, Karvon yoʻllarida

2. ot Etn. Koʻpincha bahor faslida qishloqlarda va shahar mahallalarida ayni hududlar aholisidan toʻplangan pul yoki oziq-ovqat hisobiga oʻtkaziladigan xayriya marosimi.

Darveshlarga oʻxshagan, darveshlarcha ish tutuvchi; darveshsifat.

Darveshnamo kishi,

Eshikda qari farrosh hoji Solih paydo boʻldi. U darveshnamo, kamtarin, xayolchan kishi edi. — Oybek, Navoiy

sft. Darveshlarga oʻxshash, darveshtabiat.

Darveshsifat odam,

U tabiatan darveshsifat edi. — Oybek, Navoiy

sft. ayn. Darveshsifat.

Ular: Bu darveshtabiat kishi ekan, — deb menga javob berdi. — Oysuluv