ot 3-sh. birl. (dongʻi) Shon-shuhrat, dovruq, mashhurlik.
Yolgʻiz otning changi chiqmas, changi chiqsa ham, dongʻi chiqmas. — Maqol
Johillikdan jon chiqar, Qobillikdan dong chiqar. — Maqol
Gulraʼnoning boʻyi yetib, dongʻi butun qishloqqa tarqaldi. — O. Yoqubov, Ota izidan
Oltin kuzimiz oʻzining saxovati bilan olamga dong taratgan. — Gazetadan
- dong qotib uxlamoq yoki dong qotmoq Juda qattiq uxlamoq. Yoʻl azobi xiyla toliqtirgan ekan, dong qotib uxlab yotsa, oʻgʻli kirib uygʻotibdi. — H. Nazir, Oʻtlar tutashgandaBoshi yostiqqa tegishi bilan dong qotib uxlab qoldi. — S. Ahmad, UfqNozima yostiqni ushlagancha dong qotdi. — Yoshlik
- Dong qotib qolmoq Hayrat yoki qoʻrquvdan es-hushi qochib, serrayib qolmoq. Munisxon nima qilishini bilmay, dong qotib qoldi. — A. Qahhor, SarobTemur Malik bu gaplarni eshitgach, dong qotib qoldi. — Mirmuhsin, Temur Malik