Қидирув

от 1. поет. Кучли, қудратли тўлқин, пўртана.

Умрдир гоҳида долғали уммон. — А. Исроилов, Югурик нур

Инсон ахир турди, Инсон эмас, виждон турди. Тинмайсанми, долга, долға — Т. Тўла, Асарлар

2. кўчма Турмуш қийинчиликлари, тўсиқлар, ғовлар; ғалаён.

Инсонни жамият орасида долғалар, курашлар, суронлар кутади. Шарқ юлдузи. Қалб шундай уммонки, унинг бағрида Даҳшатли долғалар силсиласи бор. — Э. Воҳидов, Садоқатнома

Мана тахтда Ҳусайн Бойқаро ўтирур жим, фикрида долға. — Ойбек, Гули ва Навоий

сфт. поет. Қаттиқ тўлқинланган, кўпириб тошган; пўртанали.

Эртанги хаёллар — долғали денгиз. Ғафлат кечасининг сукутига зид. — Р. Бобожон

Парк долғали денгиз каби кўпирарди. — Ойбек, Улуғ ёʻл

фл. поет. айн. Тўлқинланмоқ.

Бизга берилган бахтни эплаб олиш, бошқариш керак, оғайни, бу бизнинг зиммамизда. Кўксим долғаланиб кетади ўйласам. — А. Мухтор, Давр менинг тақдиримда