sft. 1. din. Doʻzaxga tushishga loyiq boʻlgan gunoh ishlar qilgan shaxs, doʻzaxga mahkum.
[Imom:] Ular xudoning qahr-gʻazabiga uchraydi, barchasi doʻzaxi, der ekan. — Nosirova, Men oʻzbek qiziman
2. koʻchma soʻk.qargʻ. Yomon, badfeʼl kishiga nisbatan qoʻllanadi.
Iye, yaxshi taniymiz u kishini. — Boʻlmasa, usta Bahrom oʻsha doʻzaxining bojasi boʻladi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.