sft. 1. Zerikish yoki betoqatlikdan nafasning siqilishi; nafasi siqiladigan.
2. Nafasni siqadigan darajada ogʻir, boʻgʻiq; zerikarli.
Ertaga u diqqinafas, rutubatli Hirotdan chiqib ketadi, shu yoʻsin bilan bir yoʻla bu beadad gʻam-u gʻussadan ham qutuladi. — Mirmuhsin, Meʼmor
Yurgil, dalalarga ketaylik, doʻstim, Diqqinafas uyda yotmoq paytimas. — A. Oripov, Mitti yulduz
3. koʻchma Bosilib, boʻgʻilib, siqilib yotgan.
Qish boʻyi qor ostida diqqinafas boʻlgan baxmal maysalar boʻy choʻzib, quyoshga talpinmoqda. — Yo. Shukurov, Chorchinor ostida
- Diqqinafas boʻlmoq Kasaldan soʻng diqqinafas boʻlib yurgan Hafiza erta bilan odatdagidek oʻqishga bordi. — Mirmuhsin, UmidLaʼli keng hovlida diqqinafas boʻlib, yolgʻiz oʻtiribdi. — D. Nuriy, Osmon ustuniQishi bilan tor uylarda diqqinafas boʻlgan kishilarning dimogʻiga adirlardan giyohlarning xushboʻy nafasi kelib urildi. — S. Ahmad, Hukm