фл. с. т. Иккала орқа оёқни кўтариб ирғишламоқ ёки жадал юра бошламоқ; дирингламоқ.
Той дингиллади. Бузоқ дингиллаб чопди.
[Абу] Тойчаларга ўхшаб, дингиллаб чопадиган ҳам бўлди. — Мирмуҳсин, Она
Авазхон дингиллаб келаётган Оқтойни таниди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар
— Сизни ҳам уринтирмай, ўзим шундай паловтўра ясайки, ўликлар еса — тириладиган, тириклар еса дингиллайдиган бўлсин, — деди Асад. — Ҳ. Назир, Кўктерак шабадаси
Узоқдан Қўзибой, қўлтиғида папкаси, Оқтойни дингиллатганча келаётган эди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар
Эшакларини дингиллатиб, атроф қишлоқлардан янги чопон кийган деҳқонлар келишмоқда. — Ш. Тошматов, Эрк қуши