сфт. 1. Энг аввал юз берган, энг аввалги, бошланғич, биринчи.
Дастлабки кезлар. Дастлабки кунлар.
Ёзнинг дастлабки кунларида уфқларга чўзилган кенгликлар яшил тусга кирганди. — Газетадан
Боғ кўзга кўриниб қолган, дастлабки кўчатлар ҳосилга кирган эди. — Т. Ашуров, Оқ от
Бу — Умиднинг ҳаётидаги дастлабки ғалаба эди. — Мирмуҳсин, Умид
2. Биринчи галдаги, биринчи навбатдаги.
Дастлабки вазифалар.
Бинокорлар қисқа фурсатдаёқ дастлабки туркум ишларни уддалаб улгуришди. — Газетадан
3. Бирламчи; хомаки.
Дастлабки текшириш. Дастлабки ишлаш.
Бу дастлабки ов-машқ эди, албатта. — Ёшлик
Дастлабки маълумотларга қараганда, 35 киши тирик қолган. — Газетадан
Техникумда толали экинлар маҳсулотини дастлабки ишлаш учун технологлар тайёрланади. — Газетадан