ot 1. Darak, xabar olib keluvchi yoki yetkazuvchi; ogoh etuvchi.
Qaldirgʻoch — bahor darakchisi.
Boychechak — bahor darakchilaridan biri. — Gazetadan
Bu kulgusida zahar bor edi, yomon bir narsaning darakchisi edi. — Yoshlik
2. tar. Aygʻoqchi, josus; agent.
Darakchining aytishicha, Iskandar askarlarining bir qismini Soʻgʻdiyada qoldirib, oʻzi qishlash uchun Zariaspga [Balx yaqinidagi shahar] joʻnab ketibdi. — M. Osim, Ajdodlarimiz qissasi