сфт. 1. Раъй-андиша, юз-хотир қилмасдан, рўйирост, очиқ.
Дангал гап. Дангал айтмоқ.
Зумрад пайтдан фойдаланиб, дангал гап бошлади. — С. Сиёев, Отлиқаёл
Нуқсонларини дангал айт, хатоларини юзига сол, кўзи очилсин. — Уйғун, Навбаҳор
Ота вазиятдан чиқишнинг ёʻлини қидира-қидира, дангалига кўчиб қўя қолди. — Э. Аъзамов, Жавоб
2. Тортинмасдан, бемалол; қўрқмасдан, шиддат билан.
Аҳмад хона эшигини тақиллатди-да, дангал ичкарига кирди. — Ф. Мусажонов, Химмат
Бу дейман, ёʻли шунақамас-ку, хўжайин, дангал кириб келавермайсизми? — А. Муҳиддин, Нуқсонбой
Шайх Назарбой нақибга ўқрайиб қараб қўйди-ю, дангал чўккалади. — С. Сиёев, Аваз
3. Ростмана, чин кўнгилдан; самимий.
Халил ака аскиячиларга ўхшаб очиқ ва дангал куларди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат
Бу ҳазилдан фақат Рисолат кулди. Дангал ва чиройли кулар эди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат