fl. 1. Biror narsaning ichiga havo, gaz yubormoq; havo, gaz bilan toʻldirmoq.
Mashina ballonini damlamoq.
u [Sultonqul] oriq qoʻylarni olib, uyida yashirincha oʻsha qoʻyning orqa oyogʻidan teshib, velosiped nasosi bilan damlab, tarang qilib, xotiniga yetaklatib borib, boʻrdoqi deb sotar ekan. — S. Abdulla, ʼ Soyalar
2. Oshqozon yoki ichakda ovqat hazm boʻlish jarayonida yel, gaz toʻplanmoq.
Qombaynga ilinmagan boshoqlarni mollar yeb, suv ichib, koʻpi damlab nobud boʻlib ketdi. — S. Nurov, Narvoy
Yoʻq, qornim unchalik damlamaydi. Ha, gohi-gohida. — N. Aminov, Qaltis harakat
3. Hovuri chiqmaydigan qilib bekitib, past olovda oʻz bugʻida pishirmoq, yetiltirmoq.
Palov damlamoq. Choy damlamoq.
Peshindan kechga qolmang. Men oshni damlab, sizni kutib oʻtiraman. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Nusratbek choy damlab kelib, choynakni stolning bir chetiga qoʻydi. — S. Nurov, Maysalarni ayoz urmaydi
Kunning oʻrtalariga borib, kampirning oʻzi yaxshilab osh damladi. — Mirmuhsin, Umid
4. Boʻgʻmoq, toʻsmoq.
Suv(ni) damlamoq.
Gʻoʻzaning egatidan suvni tortib, paxtani damlab qoʻyishgan shu kunlarda Bek akaning ayoli uyida betob yotgan Xosiyat xolaning oldida boʻldi. — S. Nurov, Narvoy