sft. 1. Qattiq qoʻrquv tugʻdiruvchi, dahshatga soluvchi, oʻta qoʻrqinchli, mudhish.
Dahshatli zilzila. Dahshatli fojia.
Hammayoqda dahshatli zilzila izlari koʻrinadi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Gulnorning koʻzlari dahshatli ravishda yonib, yuzi, lablari koʻkimtir tusga kirgan edi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. Kishini vahimaga soluvchi, vahimali; qoʻrqinchli.
Dahshatli xabar. Dahshatli shovqin.
Devonxona eshigida dahshatli shovqin, ur-yiqit boshlandi. — Oybek, Navoiy
Bir lahza dahshatli jimlik hukm surdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
3. Qattiq azob beradigan, chidab boʻlmaydigan.
[Yoʻlchi] Butun vujudini zirqiratgan dahshatli ogʻriqdan tishlarini mahkam qisdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Ertaga uning ustiga doʻlday yogʻiladigan toshlarning ogʻrigʻi qanchalik dahshatli boʻlarkan? — P. Qodirov, Yulduzli tunlar