фл. 1. дин. Қўл учини пешонасига ва икки елкасига келтириб ибодат қилмоқ, худога сиғинмоқ (христианларда); христиан динига кирмоқ.
— Ҳа, Абжал, чўқиндингми, шапкани қанчага олдинг?! — дедим. — А. Қодирий, Кичик асарлар
2. Умуман, ибодат, сажда қилмоқ, сиғинмоқ, топинмоқ.
Бутга чўқинмоқ. Оловга чўқинмоқ.
Баримиз ўз тилимизда чўқиниб бордик, Масковдан то Берлингача сўкиниб бордик. — М. Юсуф.
3. кўчма салб. Қулларча сажда қилмоқ, сиғинмоқ, топинмоқ.
Пулга чўқинадиган одам.