Қидирув

от 1. Чинни асбобларнинг синиғини улаш учун ишлатиладиган, иккала учи қайрилган металл михча.

Чега тушган коса. Тиришганнинг тўқмоғи тошга чега қоқади. — Мақол

2. Идишларнинг шундай михчалар билан уланган, чегаланган ери.

Пиёланинг чегасидан сув сирқияпти.

3. Ёғоч мих.

от 1. Бир-бирига қўшни, ёндош бўлган вилоят, туман, ҳудуд орасидаги ҳад, бўлиниш, ажралиш чизиғи.

Энди Қорабулоқ чегарасидаги довондан ўтиб олишса, у ёғи осон. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

2. Қўшни давлатларнинг сувдаги ва қуруқликдаги ҳудудини, доирасини кўрсатувчи чизиқ.

Давлат чегараси. Чегара соқчиси.

Қаландарлар чегарадаги назорат пунктидан хат-ҳужжатларини кўрсатиб, Туркистон тупроғига ўтишди. — К. Яшин, Ҳамза

3. Охир, ниҳоя, поён.

Чўлнинг чегараси ёʻқдек. — . Р. Файзий, Чўлга баҳор келди.

4. кўчма Чек, меъёр; ўлчов; доира.

Одоб чегараси.

Аммо у сабр-бардошнинг ҳам чегараси борлигини аллақачон билиб олган — Х. Султонов, Онамнинг юрти

Бу газандалар ваҳшийлигининг чегараси ёʻқ экан-да! — Т. Рустамов, Мангу жасорат

от Синган чинни, сопол идишларни чегаловчи, чега қилувчи.

Эски Жўвада ҳангама кўп. Бир томонда синиқ чиннилар ямоқчиси — чегачилар ғув-ғуви авжида. — Ойбек, Болалик

сфт. 1. Белгили чегара билан ўралган, чегараси бўлган, маълум чегара доирасидаги.

2. кўчма Маълум талаб, ўлчов, меъёр ва шу кабилар билан чекланган; чекли, ўлчовли; ҳисобли.

Николиннинг қалбини янги бир қўрқинч таталарди: ўқ-дори, озиқ-овқат унда чегарали эди. — Ойбек, Қуёш қораймас

фл. Синган чинни идиш-асбобларни чега билан уламоқ, бутунламоқ.

Пиёлани чегалаган билан бари бир изи билиниб туради. — "Шарқ юлдузи"

Шу лаҳзада Қамчинбекнинг кўзи чегаланган бир чойнакка тушиб қолди. — Мирмуҳсин, «Супургига сажда»

от Давлат чегараларини муҳофаза қилувчи ҳарбий хизматчи; чегара хизматчиси, соқчиси.

Менинг ёрим чегарачи — ёвга ёʻл бермас. — Қўшиқлар