fl. 1. Chapillamoq feʼlining orttirma nisbati.
Qodir qalin lablarini chapillatib, nonni uzoq chaynadi. — E. Usmonov, Yolqin
2. Suvni kechib oʻtish, suzish kabi harakatlarda chapillagan ovoz chiqarmoq.
[Bek-temir] Qiyalik ostidan koʻlmak suvni chapillatib kechib oʻtdi-da, yuqoriga tirmashdi. — Oybek, Quyosh qoraymas