сфт. 1. Маромига ёки тамомига етказилмаган, битказилмаган, тамомланмаган.
Чала уй. Чала иш. Бола — боланинг иши чала. — Мақол
Ҳали яна бир оз яшашдан умидворман, чала ишларим бор. — С. Нуров, Нарвон
2. Тўлиқ эмас, нотўла, ярим-ёрти.
Камбағалнинг бир тўйгани — чала бой бўлгани. — Мақол
Чаласига биз қарздор. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз
3. Вақтидан олдин, етилмасдан тушган, барвақт туғилган.
Қандли диабет хасталиги кўпинча ҳомиланинг чала ёки мажруҳ туғилишига сабаб бўлади. — Саодат
4. от Ёниб битмаган ёки куйиб тугамаган ўтин.
Куллар кўкка учар, чўғлар кулга ботар, чалалар чўғга айланар эдилар. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
Уларнинг [одамларнинг]ярим юмуқ кўзлари ўчоқда биқсиб, қизариб ёнаётган чалаларга тикилган эди. — П. Турсун, Ўқитувчи
5. спрт. Ўзбек курашига оид атама.
6. Қўшма сўзлар таркибига киради, масалан
чалабош, чаласавод.