sft. Vaʼdasida, soʻzida turadigan, burdini, eʼtiborini yoʻqotmagan, ishonsa boʻladigan, tayinli.
Burdli odam,
Mana shu yomon boʻldi, chunki Poʻlatovning unga bunday munosabatda boʻlishi Baratning burdsiz gaplarini burdli qilar edi. — A. Qahhor, Sarob
Uning suratini darrov olardim. Lekin ishchan, burdli boshliq deb emas, maqtanchoq, vaʼdaboz sifatida. — Mushtum