sft. 1. Er koʻrmagan, turmushga chiqmagan; iffatli.
Bokira qiz.
Hech qayoqqa ketmayman, menga osilmang, boʻlmasa, bir bokira jonning uvoliga qolasiz! — K. Yashin, Hamza
Senga shunday bokira jononlarni topib berayki, husnini koʻrib, aqling ogʻmasa —hisobmas. — J. Abdullaxonov, Toʻfon
2. koʻchma Qoʻl tegmagan, kishi oyogʻi yetmagan.
Qudratli traktorlar choʻlning bokira bagʻrini ilk dafʼa yorib, agʻdarib, havoni gumburlatar edilar. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar
3. ayn. Bokir.
sirqirab yotibsiz toshlar oralab, bokira suvlarim, goʻzal suvlarim. — Sh. Rahmon, Gullayotgan tosh
Sen mening qorim-san, birinchi qorim, Goʻyo butun olam senday bokira. — A. Muxtor, Asarlar
Bahorning bokira tarovati ham Arslonovning koʻnglini ocholmadi. — Sharq yulduzi
shunda qizning butun borligʻi iztirobga tushib, bokira qalbida nimalar kechmaydi. — Gazetadan
Men sizni yaproqlar rangiga uyqash, Bokira muhabbat bilan sevaman. — X. Davron, Tungi bogʻlar