сфт. 1. Билимларни мукаммал эгаллаган; катта илмга, маълумотга эга бўлган; билағон, ўқимишли; билимли.
Билимдон одам,
Нодон зарбоф тўнда ҳам нодон, Билимдон чирик чопонда ҳам билимдон. — Қанотли сўзлар
У — билимдон ва меҳрибон устоз, мураббий, сирдош дўст, куйинчак ва меҳнаткаш инсон. — Ёшлик
Ақлли, билимдон киши суви мўл дарёдек шовқин-суронсиз умр кечиради. — Р. Раҳмон, Меҳр кўзда
2. Катта иш тажрибасига эга; ўз ишини, соҳасини яхши биладиган; омилкор, билармон.
Билимдон ишчи.
Уни [Хадичани] қишлоқ аёлларининг энг ўктами, билимдони деб мақташар эди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар