sft. 1. Halovat, orom bilmaydigan; betinch, bezovta.
Beorom tun.
Tuni bilan yigʻloq nabirasini ovutib, beorom boʻlgan ona, yana hammadan erta turdi. — Gazetadan
Gulnoz ayniqsa bu oqshom beorom. — H. Gʻulom, Toshkentliklar
Yana bir odam bor, azizdan-aziz, Yuragi bedor-u beorom tepgan. Hovlining bir parcha kungay yerida Kelar deb, men uchun oʻsmalar ekkan. — Yoshlik
2. rvsh. Tinimsiz, betoʻxtov.
Chayqaladi dengiz beorom. — Gʻayratiy
Tun boʻyi beorom toʻqiganim ul — Tivit roʻmol emas, kechir, onajon. — G. Joʻrayeva, Iqbol