sft. 1. Nima ekani aniq koʻrinib turgan; belgi qoʻyilgan, belgisi, nishoni bor; taniqli.
Belgili joy. Belgili qadam.
Otabek kitobni belgili qilib yopdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Unga bir roʻmol oʻrab, belgili qilgan yerim yoʻq edi. — Yodgor
2. Maʼlum, aniq; belgilangan, muayyan, tayinli.
Belgili tartibda. Belgili vaqtda. Payshanbaning kelishi chorshanbadan belgili. — Maqol
[Safar choʻtir] Tushning uzuq-yuluq gaplarini bir-biriga ulab, belgili maʼno chiqarishga tirishardi. — Oybek, Quyosh qoraymas
Otalar uchun bunday gaplar unchalik yomon taʼsir bermasa-da, xotinlarga qanday asar qilishi belgilidir. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
3. Mashhur, taniqli.
Belgili odamlar.
- Belgili qaratqich Bahorda ochilgan bogʻning gulisan. — Nurali