Поиск

sft. 1. Tarbiya koʻrmagan; tarbiyasiz, adabsiz.

Beadab bola. Adabni beadabdan oʻrgan. — Maqol

Beadabdan xayr kutma. — Maqol

2. Odob, axloq doirasiga sigʻmaydigan, adabdan tashqari; qoʻpol.

Obidjon juda qoʻpol va beadab bir topishmoqni qichqirib aytgan edi, kampir uni qattiq qargʻadi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Bolalar qochishar ekan, odatda nikoh kuni aytiladigan xunuk, beadab soʻzlarni baland qichqirishdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

3. koʻchma Xato; adabsizlik.

Beadab bizdan oʻtibdi, yor kechirmasmi bugun. — Oq olma, qizil olma

ot Odob-axloq normalariga sigʻmaydigan xatti-harakat, adab doirasidan chiqish; odobsizlik.

E, Turdioxun mulla, kechirgaysiz, beadablik oʻtibdi-ku bizda. — Yoshlik

Agar qorning ochib, ichaklaring uzilayozsa ham, ovqat soʻramagin. Beadablik boʻladi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Ahmoqning katta-kichigi boʻlmaydi deganlaridek, beadablik ham yoshga qaramaydi. — Yoshlik

rvsh. Tarbiya koʻrmagan kishilardek, odob-axloq normalariga rioya qilmagan holda; beadablarcha.

Uni shoh qiziga tama qilishda va oliy zotlarga beadabona munosabatda boʻlishda ayblab, ertaga toshboʻron qilib oʻldirmoqchilar. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

ot 1. s. t. Ayn. beadablik. Beadabchilik qilmoq.

— Oʻrtoq Safarov, mendan oʻtdi, sizning oldingizda beadabchilik qildim, — dedi [Boʻtaboy]. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

2. ayn. Beadab 2.

Ey qarindoshlarim, bunday beadabchilik soʻzni soʻzlamangizlar, podsho haqiqiy xudoning oʻzi. — Yusuf va Ahmad

Yusufbek yigitlarga qarab: — Bunday beadabchilik soʻzni soʻzlamanglar, — dedi. — Yusuf va Ahmad

ot s. t. Ayn. beadablik.