sft. 1. esk. Bolalar uchun moʻljallangan (ust-bosh, oyoq kiyim haqida).◆
Bachkana mahsi.
Hayitga narsa olishga ulgurolmaganlar chin arafa kechasi tipirchilab qolar katta-yu kichigining farqiga bormay “mardona“, “zaifona“, bachkana kiyimlarni sotib olar edilar. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari
2. koʻchma Yosh bolalarga xos boʻlgan, kattalarga, katta yoshdagi kishilarga yarashmagan, kelishmaydigan.◆
Bachkana qiliqlar. Bachkana odam,
Habiba ukasining bachkana qiliqlariga gʻashi kelsayam, indamay qoʻyib berdi. — Q. Kenja, Togʻ yoʻlida bir oqshom
U oʻziga yarashmaydigan bachkana harakatlar qilar edi. — Mushtum
— Xi-xi-xi, — bachkana kuldi chol. — Oybek, Tanlangan asarlar
3. koʻchma Bolalarcha mulohaza yuritilgan; qisqa oʻylangan; yuzaki, xom.◆
Bachkana asar.
Jinoyatchilarning koʻpi bachkana masalalar ustida shikoyat qiladilar. — Gazetadan
U hozirgi bir necha shoirlarning eski shaklda, bachkana mazmunli sheʼrlaridan misollar koʻrsatib, majlisni kuldirdi. — Oybek, Nur qidirib
4. Yarashmaydigan, mos kelmaydigan; soxta.◆
— Tavba. Buvnisa, [paranji] bachkana koʻrinar ekan-a? — dedi. — R. Fayziy, Choʻlga bahor keldi
oʻzlari oʻralashib qolgan bachkana hissiyot va kechinmalarini yuksak grajdanlik pafosiga qarama-qarshi qoʻydilar. — Gazetadan