Qidiruv

fl. 1. Ajin bilan qoplanmoq.

Yanganing burushgan, kesakrang chehrasi yorishib, supaga, dasturxon tepasiga keldi. — S. Nurov, Maysalarni ayoz urmaydi

U [Anzirat xola] oltmishlarga borib qolgan, nimjon, yuzi juda burushgan boʻlsa ham, qizil, tovushi mayin va yoqimli bir kampir edi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Bolalardan keyin yuzlari shaftoliqoqiday burushgan alla-qanday mitti kampirlar, munkillab qolgan koʻsa chollar koʻrindi. — O. Yoqubov, Izlayman

2. Biror ruhiy taʼsir natijasida tirishmoq, chimirilmoq.

Uning tishlari gʻirchillab ketdi, aft-basharasi burushdi. — Oʻ. Usmonov, Sirli sohil

Yumari tashvish va qandaydir majhuliyat hissi bilan burushdi. — Oybek, Quyosh qoraymas

3. Qurishib yoki tortishib qat-qat boʻlmoq, bujmaymoq.

Burushib qolgan olma.

Hammadan Ahmadning turishi alomat: boshidagi oq qalpogʻi ezilib burushib ketgani uchunmi, aftini oshpazlarga oʻxshatib yuboribdi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

sft. 1. Ajin bosgan, burushgan.

Yigit uning bukilgan qaddida, burushiq yuzlarida oddiy qarilik ojizligini emas, balki qullik iztirobi va singan gʻururning zabunligini koʻrdi. — Oybek, Quyosh qoraymas

2. Suvi qochib qolgan, bujmaygan.

Burushiq olma.

3. ot Terining, matoning va shu kabilarning burushgan, tirishgan joyi; burma, qat.

Kiyimning burushigʻi.

Shokir otaning yuz burushiqlarida gʻam mavjlangan kabi tuyuldi. — Oybek, Tanlangan asarlar

sft. 1. Burushgan, burushiq.

Burushqoq olma.

Kampir allaqanday boʻlib ketdi tishsiz ogʻzi ochilib qoldi, burushqoq lablari titray boshladi. — U. Nazarov, Odamlar

2. Bekorga, salga burushib, tirishib qolaveradigan.

Burushqoq gazlama.

fl. Burushmoq feʼlining orttirma nisbati.

Oyimxon bu gaplarni lablarini burushtirib, shunday bir ohangda aytdiki, hamma baravar kulib yubordi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Juda ham ajin bosgan, burushib, tirishib ketgan.

Skelet kabi nuqul suyakdan iborat boʻlgan kichkina xotin, burushiq-tirishiq yuzi — olqindi sovun. — Oybek, Tanlangan asarlar