sft. 1. Ajin bosgan, burushgan.
Yigit uning bukilgan qaddida, burushiq yuzlarida oddiy qarilik ojizligini emas, balki qullik iztirobi va singan gʻururning zabunligini koʻrdi. — Oybek, Quyosh qoraymas
2. Suvi qochib qolgan, bujmaygan.
Burushiq olma.
3. ot Terining, matoning va shu kabilarning burushgan, tirishgan joyi; burma, qat.
Kiyimning burushigʻi.
Shokir otaning yuz burushiqlarida gʻam mavjlangan kabi tuyuldi. — Oybek, Tanlangan asarlar