сфт. 1. Босиғлиқ, босилган; эзилган; пачақ бўлган.
2. Чеккага ёки пешонага туширилган (бош кийими, дўппи ҳақида).
Беқасам тўн, қўш шоҳи қийиқ, Тус дўпписи манглайда босиқ. — Ойбек
3. Ўзини тута биладиган, оғир, вазмин; сипо.
Ўшаларнинг гапи гап. Сенам, укам, ловуллаб кетмагин-да. Ҳа, босиқ бўл! — С. Анорбоев, Оқсой
Миржалил ўттиз етти ёшларга кирган, анча босиқ, оғир йигит. — Мирмуҳсин, Ҳикоя ва қиссалар
Тилак поччам босиқ йигит. — С. Сиёев, Ёруғлик
Ойсанам — босиқ табиатли, камгап, иффатли жувон. — М. Хайруллаев, Тилла маржон
4. Босинқи, вазмин; салмоқли, салмоқ-дор.
Босиқ, лекин таъсирчан сўзламоқда эди. — Шарқ юлдузи
Аҳмад ўспиринлар томонга ўгирилди. Босиқ овоз билан гапирди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат
Заргаровнинг паришонлигини пайқаган Зиёда шўхликни қўйиб, босиққина хайрлашди. — А. Мухтор, Асарлар
5. Япасқи, ялпоқ; пучуқ.
Бурнини жийирганида қалин лаби босиқ бурнига тегай деб кетади. — Муштум
- Босиғи билан Вазминлик, босиқлик билан; тушунтириб, ётиғи билан. Валижон ака кейин босиғи билан гапирди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча— Матқовул ака, мен нон топармиканман деб, қорин ғамида мактаб очганим ёʻқ, — деди у босиғи билан. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча