ot 1. Bugʻdoy, arpa singari oʻsimliklarning poyasi uchidagi don hosil boʻladigan choʻzinchoq toʻpguli hamda don boʻlib yetilgan shunday toʻpgul, bosh.
Boshoq chiqarmoq (tortmoq).
Bir gal yarimta boshoqni sudrab ketayotgan chumolini koʻrganman. — Oʻ. Hoshimov, Ikki eshik orasi
Mehnating singani uchun har boshoq Oyogʻosti boʻlsa, koʻrinar uvol. — Gʻ, Gʻulom
Normatga bu yerda har boshoq tagida bir odam yotganday tuyuldi. — I. Rahim, Chin muhabbat
2. ayn. Mashoq.
Boshoq termoq.
Kolxozning bugʻdoyi yigʻib boʻlingach, boshoq terishga ruxsat berishadi. — Sh. Joʻrayev, Bola dunyoni tebratar
Koʻrsaki, bolalar shamolday yelib Boshoqlar teradi uyqularida. — Sharq yulduzi