ot 1. Kosiblarning koʻnni, terini teshish uchun ishlatadigan yogʻoch sopli, nina uchli metall asbobi.
Hunari yoʻq kishidan Bigizi bor yamoqchi yaxshi. — Maqol
Usta pichoqqa yolchimas, etikdoʻz — bigizga. — Maqol
Chol bigiz bilan tasmani tesharkan, murtida kulib qoʻydi. — Yoshlik
2. Nayzadek, ninadek uchli, ingichka narsa.
Yuragi bigiz sanchilganday ogʻridi. — Sharq yulduzi
Oq qayinga suyanib, maxorka chekib turgan bigiz moʻylov yigit sahnadan aslo koʻz uzmadi. — A. Muhiddin, Otash qalbli qiz
3. Nishtarday oʻtkir, achchiq soʻz, taʼna; koyish.
[Yoʻlchi:] Andak insof kerak, uyat kerak. Cholning mehnatda chirigan koʻksiga bigizni qadayvermang! — Oybek, Tanlangan asarlar
- Barmoqni (yoki qoʻlni) bigiz qilmoq
- Tili bigiz Achchiq soʻzli; badjahl, qahrli. Ne-ne tili bigiz kelin-aymoq, er qilib, erga yolchimagan qizlar borki, eshik qolib tuynukdan zahrini sochib ketadi. — Shuhrat, Umr pogʻonalari