Qidiruv

sft. Or-nomusni bilmaydigan, gap taʼsir qilmaydigan; uyatsiz-andishasiz, beti qattiq, surbet.

Bezbetga qoshiq bersang, Bir oʻrniga besh oshar. — Maqol

— Oʻlguday bezbet ekansan-da, Nabigul! — deb [sherigining] bergan dashnomiga odatdagicha masxarabozlik bilan javob berdi. — A. Qahhor, Asarlar

Shu yoʻl bilan siringni yopmoqchi boʻldingmi? Yopolmaysan! Bezbet! — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

ot 1. Uyat-andishasizlik, surbetlik.

Boyning bezbetligini Joʻra polvon koʻrib turar edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Olimjon esa bezbetlik bilan odamlarga tik qaraydi, keksa masterni tuhmatchilikda ayblaydi. — Mushtum

2. Surbetlarcha, uyatsizlarcha qilingan ish, xatti-harakat.

Sunnat valat bezbetlik bilan dastlab tergovda hech narsani boʻyniga olmadi. — I. Qalandarov, Shoxidamas, bargida

Faqat aldamchilik, bezbetlik, nomussizlik jandasini kiygan kimsagina oʻz vijdon hukmidan qoʻrqmaydi. — Gazetadan

Дашь нахалу ложку, он вместо раза пять раз хлебнет.